Duurzame vrede begint bij empathie

Duurzame vrede zal er nooit komen door gewelddadig activisme.
Alleen door dialoog en empathie kan echte verbinding ontstaan.

Gisteren werd ik opnieuw geraakt door de kracht van Verbindende/Geweldloze Communicatie (VC/GC) tijdens een verdiepingssessie met vijf collega-trainers uit Israël, Turkije, België en de VS. Wat me trof, is hoe aartsmoeilijk empathie soms is — zeker wanneer je iets wil bereiken, de ander wil fixen, sturen of zelfs gewoon “helpen”.

Zodra ik me verantwoordelijk ga voelen voor het verhaal van de ander, in de verdediging schiet of mezelf ga uitleggen, gaat het mis. Ook wanneer de verwijten van de ander in mij weerklank vinden en ik toch (hoe subtiel ook) probeer haar ergens te brengen waar zij niet wil zijn. Dat werkt niet.

Het is zoals het bekende voorbeeld bij zuurstoftekort in een vliegtuig: eerst je eigen masker opzetten, en pas daarna iemand anders helpen. Zo is het ook met empathie: eerst contact maken met mijn eigen gevoelens en verlangens, pas dan kan ik er écht voor de ander zijn.

Wat ik opnieuw geleerd heb:

• Eerst goed voor mezelf zorgen.
• De pijn van de ander is niet de mijne, en dus ook niet mijn verantwoordelijkheid.
• Het moeilijkste voor mij: niet proberen het “goed” te doen. Want net dan bereik ik vaak het omgekeerde.

Vanaf het moment dat ik dit toepas, voel ik de kracht van VC/GC. Ik stap uit het conflict, uit het gelijk willen krijgen en de sterkste willen zijn. Ik laat labels los en de overtuiging dat de ander de eerste stap moet zetten.

Dan ontstaat verbinding. In vrede. In zachtheid.
Beschadigde mensen die elkaar opnieuw als mens (h)erkennen.

✨ Ik wens je een verbindende week toe.